Agencja pracy tymczasowej: 5 sposobów, jak firmy próbują oszukać system – i co grozi za to w 2025 roku

• Styl Życia
• Radio Sudety 24
• date_range 2025-08-27
• whatshot 705

W szczególności od 1 czerwca 2025 r., kiedy to weszły w życie nowe przepisy migracyjne oraz dotyczące rynku pracy, wszystkie podmioty zajmujące się powierzaniem pracy, nie tylko cudzoziemcom, znalazły się pod lupą inspektorów pracy. Agencje zatrudnienia, w tym właśnie agencje pracy tymczasowej poddawane mogą być ściślejszym kontrolom – niezapowiedzianym czy jednoczesnym przeprowadzanym przez Państwową Agencję Pracy i Straż Graniczną. Zdarza się, że niektóre firmy próbują omijać przepisy albo działać na ich granicy, co często może spowodować problemy lub spotkać się z wysokimi karami grzywny. Jakie praktyki najczęściej stosują przedsiębiorcy, gdy wykraczają poza legalne postępowanie i co może im za to grozić? Oto 5 sposobów, w jaki firmy próbują oszukać system.

1. Outsourcing pracowniczy jako udawana forma agencji pracy tymczasowej   

 

W świetle obecnych przepisów podmiotem dostarczającym pracowników innym firmom może być wyłącznie agencja pracy tymczasowej, czyli podmiot wpisany do krajowego rejestru agencji zatrudnienia. Dostarczanie pracowników może bowiem mieć miejsce wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Próbą obejścia tych przepisów, na co szczególnie zwracają uwagę nowe przepisy, jest nieprawidłowy outsourcing, czyli tzw. outsourcing pracowniczy. Nie wypełniając obowiązków agencji pracy tymczasowej – a mówiąc wprost, poprzez brak wpisu w KRAZ nie będąc agencją zatrudnienia – outsourcing pracowniczy udaje agencję pracy tymczasowej, korzystając z jej praw i przywilejów. Jedyną prawidłową formę outsourcingu może stanowić outsourcing procesowy, który nie dostarcza pracowników, ale usługi. Polega on na dostarczeniu usługi podmiotowi zlecającemu, a pracownicy wykonujący ją podlegają w pełni firmie podwykonawczej, czyli tej która dostarcza usługę.

Art. 362 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia mówi, że kto, bez wymaganego wpisu do rejestru agencji zatrudnienia prowadzi agencję zatrudnienia, świadcząc usługi w zakresie pracy tymczasowej lub pośrednictwa pracy, podlega karze grzywny od 3000 zł do 100 000 zł.

2. Brak umowy lub nieprawidłowa umowa z cudzoziemcem

 

Zgodnie z art. 337 ust. 2 agencje zatrudnienia, w tym agencje pracy tymczasowej, kierując cudzoziemca do podmiotu powierzającego wykonanie zatrudnienia lub inną pracę zarobkową, muszą uczynić to na podstawie pisemnej umowy zawartej właśnie pomiędzy agencją zatrudnienia a cudzoziemcem. Próba obchodzenia tego przepisu przede wszystkim poprzez całkowity brak umowy, brak jej tłumaczenia na język zrozumiały dla cudzoziemca (art. 337 ust. 4) czy też brak koniecznych elementów umowy (art. 337 ust. 3), jak np.:

1. okres zatrudnienia lub wykonywania pracy zarobkowej;
2. warunki ubezpieczeń społecznych, jakimi cudzoziemiec jest objęty;
3. obowiązki oraz uprawnienia agencji oraz cudzoziemca;
4. zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy

wiąże się z karą grzywny od 3000 zł do 30 000 zł (art. 362 ust. 7 pkt 2, 3 i 4).   

3. Brak wykazów cudzoziemców kierowanych do zatrudnienia i podmiotów, do których są kierowani cudzoziemcy

 

Każda agencja zatrudnienia, w tym agencja pracy tymczasowej, musi prowadzić w formie pisemnej, w postaci elektronicznej lub papierowej, wykaz:

1. podmiotów, do których są kierowani cudzoziemcy, zawierający w szczególności oznaczenie podmiotu i określenie adresu jego siedziby;
2. cudzoziemców kierowanych do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej – zawierający imię (imiona), nazwisko, obywatelstwo i datę urodzenia cudzoziemca oraz oznaczenie podmiotu, gdzie został skierowany (art. 337, ust. 6).

Brak powyższych wykazów będzie skutkował karą grzywny w wysokości od 3000 zł do 30000 zł (art. 362 ust. 7 pkt 6)

4. „Sztuczne” dodawanie usługi, za którą pobierane są opłaty

 

Agencje pracy nie mogą pobierać dodatkowych opłat innych niż wymienione w przepisach. Z jednej strony przepisy nie zakazują współpracy między cudzoziemcem a agencją pracy innej niż stricte praca tymczasowa, ale z drugiej  należy pamiętać, że ewentualne inne usługi powinny mieć charakter faktyczny i realny, a nie stanowić jedynie rekompensatę np. poniesionych kosztów rekrutacyjnych. Pobieranie zatem opłat za legalizację, czy przeprowadzenie szkoleń, gdy nie są one realizowane w praktyce lub ich realizacja wynika z przepisów, nie jest praktyką właściwą. 

Zgodnie z art. 362 ust. 3 każdy, kto, świadcząc usługi, o których mowa w art. 305 ust. 2 lub art. 306, pobiera od osoby, dla której poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, oraz osoby zatrudnionej lub niebędącej pracownikiem agencji pracy tymczasowej lub której udziela pomocy w wyborze lub zmianie zawodu, miejsca pracy, kierunku kształcenia lub szkolenia, a także w planowaniu rozwoju zawodowego, dodatkowe opłaty inne niż wymienione w art. 338 ust. 3 pkt 16, podlega karze grzywny od 3000 zł do 30 000 zł.  

5. Nielegalne wypłacanie wynagrodzenia pracownikom z pominięciem opodatkowania i oskładkowania 

 

Obowiązkiem agencji jest wypłacanie pracownikom tymczasowym, jako ich formalny pracodawca, wynagrodzenia wraz z odprowadzaniem składek ZUS, a także podatku wszędzie tam, gdzie wynika to z powszechnie obowiązujących przepisów. Niektóre z agencji tymczasowych wypłacają pensję „do ręki”, obchodząc przepisy i unikając w ten sposób płacenia składek oraz podatku. Naruszają wtedy między innymi kodeks karny skarbowy:

1. art. 56 §1 – podatnik składając organowi podatkowemu deklaracje lub oświadczenie, podaje nieprawdę, zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie;
2. art. 77 §1 – podatnik, który uchyla się od płacenia podatku podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

Złamane również zostają przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a mianowicie art. 46 ust. 1, zgodnie z którym płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.

  

W modelu pracy tymczasowej naruszenia legalizacji to najdroższe błędy. Zobacz, co zmieniło się od 1.06.2025 i jak działać zgodnie z prawem : https://paluckiszkutnik.pl/legalizacja-pobytu-i-pracy-cudzoziemcow-w-polsce/

Artykuł sponsorowany